Πολιτισμική και Πολιτιστική Γεωπολιτική Τέταρτη Θέση

Ρήγας Ακραίος 

"Αναμφισβήτητα το υψηλότερο στοιχείο που επηρεάζει καθοριστικά την ύπαρξη μιας κοινωνίας είναι ο πολιτισμός της.

Στην πραγματικότητα ο πολιτισμός οποιασδήποτε κοινωνίας καθορίζει την ταυτότητα και την ύπαρξη αυτής της κοινωνίας και εάν η κοινωνία αποκλίνει από τον πολιτισμό της, θα είναι μια κενή κοινωνία ακόμη και εάν είναι οικονομικά, πολιτικά, βιομηχανικά και στρατιωτικά ισχυρή"

Αγιατολάχ Χομεϊνί

Σε ό,τι αφορά τον Ευρασιανισμό ως Πολιτικό Κίνημα - ειδικά δε ως Κίνημα Αντίστασης εντός των χωρών εκτός του άμεσου Ευρασιατικού Γεωπολιτικού Μεγάλου Χώρου και κυρίως εντός των χωρών που τελούν υπό την άμεση Ευρώ-Ατλαντική κυριαρχία - υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ της Ευρασιατικής γεωκρατικής Σκέψης, της πολιτισμικής ταυτότητας ως καθοριστικής του γεωπολιτικού στρατοπέδου, με την σκέψη του Γκράμσι, του πολιτιστικού εποικοδομήματος ως καθοριστικού των πολιτικών σχέσεων, ο Ευρασιανισμός ως ένας γεωπολιτικός Γκραμσισμός, και της υπαρξιακής γεωπολιτικής του Κάρλο Τερρατσιάνο. 

Ο Ευρασιανισμός δλδ είναι πρώτα απ' όλα ιδεοκρατικός. Είναι η πνευματική και πολιτισμική σφαίρα των ιδεών κυρίως που καθορίζει τις κοινωνικές και πολιτικές σχέσεις, όχι τόσο η οικονομία και εν γένει η υλική κατάσταση. Ας το έχουμε υπόψη μας αυτό όταν σκεφτόμαστε το εθνοκράτος και την θέση του στην παγκόσμια κατανομή ισχύος. 

Μια Τεταρτοθεσίτικη Υπαρξιακή Πολιτισμική και Πολιτιστική Γεωπολιτική. Άρνηση της Δυτικής Παρακμής, Ανανέωση της Παράδοσης, αλλά και ξεσκέπασμα των simulacra, των φτιαχτών, φυτεμένων, με την λειτουργία του social engineering, πειραμάτων της "ανανέωσης" αυτής. Τα παραδείγματα πολλά και πρόσφατα...

Στις χώρες εκείνες όπου η εθνική (national) ταυτότητα αναδύθηκε εκτός του πυρήνα του Διαφωτισμού αλλά υπό την άμεση επιρροή του ( πολιτισμική αποικιοκρατία, "ευρωκεντρισμός" και πολιτιστική κυριαρχία της Δύσης ) τα πολιτισμικά στοιχεία που δεν θεωρήθηκαν αρκετά "διαφωρισμένα", αφού πρώτα υπέστησαν την απαξίωση του Μοντερνισμού και στριμώχθηκαν στο λούμπεν περιθώριο, στην Αυγή του Μεταμοντερνισμού, τα λούμπεν στοιχεία, επιστρέφουν σαν δήθεν εμπνεόμενα από την Παράδοση, στην πραγματικότητα λεηλατώντας και παρωδόντας την, ενώ ένα άλλο μέρος του περιθωρίου αυτού, αποβάλλοντας το στίγμα της λουμπενοποίησης, επιστρέφει ως Ανανέωση της Παράδοσης.

Στην πολιτιστική σφαίρα κατασκευάζεται ένα νέο ψεύτικο δίπολο - στα πρότυπα του Αριστερά Δεξιά και που τείνει να πάρει την θέση τους στην απολιτίκ δημόσια σφαίρα - μεταξύ Μοντερνισμού, μια "καθωσπρέπει" δυτική εθνική ταυτότητα του Διαφωτισμού, και Μεταμοντερνισμού, μια λούμπεν αντιγραφή της Παράδοσης. Στην πραγματικότητα και τα δύο ανήκουν στην θαλασσοκρατική "κυβελική" - Ευνουχιστική Μεγάλη Μητέρα - πολιτισμική σφαίρα. Για να το θέσουμε με μια εικόνα, είναι σα να παρακολουθούμε ένα "κυβελικό" χυδαίο χορό τουέρκ μέσα σε ένα σατανιστικό τελετουργικό της "Λευκής Ανωτερότητας". 

Τα παραπάνω ισχύουν και στο ζήτημα της αναμόχλευσης ζητημάτων "μειονοτήτων". Το μοντέρνο μονολιθικό εθνοκράτος παραχωρεί την θέση του στο μεταμοντέρνο κράτος βαζάλο της Δυτικής Πολυπολιτισμικής Παγκοσμιοποίησης. Από την μια ο εθνικισμός και από την άλλη ο Σόρος - που με την σειρά του ενισχύει όψιμους εθνικισμούς.  

Ποιά θα μπορούσε να είναι η απάντηση ενός Ευρασιανικού Κινήματος; Της Τέταρτης Θέσης;

Πρώτα απ' όλα η ίδια η έννοια της μειονότητας είναι συνυφασμένη με την έννοια του βεστφαλιανού και "βαστιλιανού" εθνοκράτους. Αν δεν υπάρχει μονολιθικό εθνοκράτος δεν υπάρχουν μειονότητες και για να υπάρξει ομοιογενές μονολιθικό εθνοκράτος, οι Τριαντακονταετείς Πόλεμοι, η Βανδέα, ο Κεμάλ, με μια λέξη η γενοκτονία, είναι απαραίτητη προϋπόθεση. Μερικές φορές η "γενοκτονία" είναι απλά πολιτιστική, εκσυγχρονιστική.

Η Τέταρτη Θέση αμφισβητεί το ευρωκεντρικό σύστημα αξιών του Διαφωτισμού, το Βεστφαλιανό σύστημα Διεθνών Σχέσεων, το Εθνοκράτος ως υποκείμενο της Ιστορίας. Συνεπώς εκλιπόντος του εθνοκράτους, εκλείπουν και οι "μειονότητες" ως μη πλήρως μετέχοντες του εθνικού κορμού πληθυσμοί ή πληθυσμοί που μετέχουν σε ξένο - θου Κύριε - εθνοκρατική ταυτότητα. Εκλείπει έτσι και η αντίστοιχη παράνοια που το σύστημα αυτό φυτεύει στα μυαλά των ανθρώπων.

Αντίθετα, στον Ευρασιανισμό, με την έμφαση του στον εθνοπλουραλισμό αλλά και τον ταυτοτισμό της κατανόησης αντί του μίσους, οι ιδιοπροσωπίες μπαίνουν στην θέση των "μειονοτήτων". Ούτε δλδ το μονολιθικό εθνοκράτος, ούτε η συνειδητή υπονόμευση του για λογαριασμό της Ευρώ-Αντλαντικής εμπέδωσης. Με μια λέξη η Αυτοκρατορία. 

Και αντίστοιχα στην πολιτιστική σφαίρα, στην γκραμσική σφαίρα της πολιτιστικής αναπαραγωγής ως πεδίο σύγκρουσης ιδεών και διαμόρφωσης συνειδήσεων, ο Ευρασιανισμός

προάγει την Ανανέωση της πλουραλιστικής Παράδοσης, όχι τον λούμπεν εκχυδαϊσμό και την λεηλασία της στο όνομα της Πολυπολιτισμικότητας. 

"Παράδοση είναι η Διατήρηση της Φλόγας, όχι η Λατρεία της Στάχτης"

Η ΠΟΛΥΠΟΛΙΚΟΤΗΤΑ ΩΣ ΓΕΓΟΝΟΣ

Δημήτριος Οικονόμου

Η πολυπολικότητα είναι γεγονός και όχι κάποια διαψεύσιμη ακαδημαϊκή θεωρία, κυρίως από όσους επιθυμούν εμμονικά μία ουτοπική μονοπολική ηγεμονία των ΗΠΑ. Τα γεγονότα τρέχουν ταχύτερα από την εμπέδωση της θεωρίας ενός πολυπολικού κόσμου από το διεθνές σύστημα. Μιας θεωρίας που πρώτος ο Ντούγκιν εισήγαγε στον διεθνή διάλογο στην ολότητά της δημιουργώντας ένα παγκόσμιο πολιτικό κίνημα. Πολλοί ξεκίνησαν, νωρίτερα, να μιλούν για πολυπολικότητα στον δυτικό κόσμο, αλλά όχι ολοκληρωμένα και πάντα στα διανοητικά πλαίσια της δυτικής ηγεμονίας. Η Κριτική Θεωρία (μαρξισμός) και οι Μεταθετικιστικές προσεγγίσεις άνοιξαν τον δρόμο για τη συνειδητοποίηση ότι πίσω από την παγκοσμιότητα των τελευταίων αιώνων κρύβεται η επιθυμία του Δυτικού Πολιτισμού για ηγεμονία και ιδίως τις τελευταίες δεκαετίες η ηγεμονική επιθυμία των ΗΠΑ για δύναμη σε υλικό και διανοητικό επίπεδο ώστε να καταστήσει τις δήθεν οικουμενικές της αξίες, παγκόσμιες. Η Κριτική Θεωρία αποκάλυψε τον ηγεμονισμό της παγκόσμιας εκμετάλλευσης που υποκρύπτεται πίσω από τη δήθεν συνεργατική φύση του φιλελεύθερου καπιταλισμού ταυτίζοντας απόλυτα την ηγεμονία με τον καπιταλισμό και μόνο το οποίον όμως αποδέχεται ως απαραίτητο στάδιο προς την επίτευξη μία άλλης ιδεολογικής παγκοσμιότητας βασισμένης στην άλλη όψη του νεωτερικού νομίσματος. Οι Μεταθετικιστικές προσεγγίσεις κατέδειξαν την τοπικότητα και χρονικότητα του δυτικού πολιτισμικού φαινομένου ταυτίζοντας την ηγεμονία με την διαιώνιση της νεωτερικότητας η οποία πρέπει απλώς να απαλλαγεί από τα όποια προνεωτερικά της κατάλοιπα. Η Δύση είναι ένα τοπικό πολιτισμικό φαινόμενο που οι αξίες της αφορούν αποκλειστικά και μόνο ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο κυρίως αγγλοσαξωνικής επιρροής. Ο Χάντινγκτον έκανε ένα βήμα παραπέρα αναγνωρίζοντας ήδη από την εποχή "του τέλους της ιστορίας" την ύπαρξη και άλλων πολιτισμών που θα αποτελέσουν τους πόλους ενός νέου συστήματος, πάντα όμως στα ρεαλιστικά πλαίσια του διεθνούς ανταγωνισμού.

ΕΥΡΑΣΙΑΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΑΦΡΙΚΑΝΙΣΜΟΣ: ΚΟΙΝΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Alexander Bovdunov

Ευρασιατισμός και παναφρικανισμός: κοινές προκλήσεις και πολιτισμικές απαντήσεις

Η Ευρασιατική ολοκλήρωση αποτελεί μία από τις κορυφαίες γεωπολιτικές προτεραιότητες της Ρωσίας, ενώ η αφρικανική ολοκλήρωση αποτελεί προτεραιότητα για τις αφρικανικές χώρες. Και οι δύο έννοιες διαμορφώθηκαν στο πλαίσιο των αντίστοιχων ιδεολογικών ρευμάτων: Ευρασιανισμός και Παναφρικανισμός. Παρά τις εξωτερικές διαφορές μεταξύ Ευρασιανιστών και Παναφρικανιστών, υπάρχουν σοβαρές δομικές ομοιότητες μεταξύ αυτών των ιδεολογιών, οι οποίες μπορούν να συνοψιστούν στο σχήμα "πρόκληση-απάντηση" του Arnold Toynbee. Στην ουσία, πρόκειται για προβλήματα παρόμοιων πολιτισμών, μη δυτικών πολιτισμών που αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της δυτικοποίησης, του εκσυγχρονισμού, της ιστορικής μνήμης και του σχεδίου ενός μέλλοντος ριζωμένου στην παράδοση.

Η πρόκληση της Δύσης. Η απάντηση: ένας ανεξάρτητος πολιτισμός

Τόσο οι Ευρασιανιστές όσο και οι Παναφρικανιστές είναι διανοούμενοι που γνώρισαν τη Δύση, που λόγω διαφορετικών συνθηκών βρέθηκαν εκεί, αλλά που έκαναν μια διαφορετική επιλογή, υπέρ της μη Δύσης, της αστικής κυριαρχίας της περιοχής τους, αρνούμενοι στον Δυτικό πολιτισμό την οικουμενικότητα του.

Οι ευρασιατιστές είναι Ρώσοι διανοούμενοι, συμπεριλαμβανομένων αριστοκρατών όπως ο N. S. Trubetskoy, οι οποίοι κατείχαν φιλελεύθερες ή φιλελεύθερες-εθνικιστικές θέσεις πριν από την επανάσταση του 1917. Βρισκόμενοι εξόριστοι στη Δύση, ριζοσπαστικοποίησαν σημαντικά την κοσμοθεωρία τους και έγιναν σταθεροί οπαδοί της Σλαβόφιλης παράδοσης. Ωστόσο, αντιπαρέβαλαν τη Δύση όχι με τον Σλαβικό κόσμο, αλλά με την Ευρασία ως τόπο ανάπτυξης, καθιερώνοντας τον λόγο της μοναδικότητας και της διαφορετικότητας της Ρωσίας από τους πολιτισμούς της Δύσης και της Ανατολής. Ο Ευρασιανισμός συνδύαζε δύο βασικές ιδέες: τη μοναδικότητα του Ευρασιατικού πολιτισμού και την ανάγκη ενοποίησης του Ευρασιατικού γεωπολιτικού (πολιτικού και οικονομικού) χώρου.

Οι πρώτοι Παναφρικανιστές ήταν Αφρικανοί και Αφροαμερικανοί διανοούμενοι που είχαν σπουδάσει και μεγαλώσει στη Δύση κατά την εποχή της Δυτικής αποικιοκρατίας στην Αφρική. Ανάμεσά τους υπήρχαν επίσης μέλη της τοπικής αριστοκρατίας που προσωποποιούσαν άμεσους δεσμούς αίματος με την παλιά προ-αποικιακή κρατική παράδοση - για παράδειγμα, ο Tovalu Ouenu, ένας Παριζιάνος δανδής της αριστοκρατίας του Βασιλείου του Dahomey που ίδρυσε τη Γενική Ένωση για την Υπεράσπιση της Μαύρης Φυλής (LUDRN) το 1924.

Επίσης, λόγω του παράγοντα των Ηνωμένων Πολιτειών και της Λιβερίας, μιας de facto αμερικανικής αποικίας και σημείου εισόδου των ΗΠΑ στην ήπειρο, ορισμένες από τις φιλελεύθερες ιδέες του Παναφρικανισμού δεν εξαλείφθηκαν αμέσως. Ωστόσο, ο γενικός αντιαποικιοκρατικός λόγος ήταν συνεπής με τις θέσεις για τις οποίες μιλούσαν και οι Ευρασιάτες. Τελικά, οι Παναφρικανιστές άρχισαν επίσης να μιλούν για την ανεξαρτησία και την ενοποίηση της Αφρικής, η οποία έγινε βασική ιδέα συγγραφέων όπως ο Cheikh Anta Diop, ο Leopold Senghor και άλλοι, και η βάση των πολιτικών σχεδίων ηγετών όπως ο Modibo Keita, ο Sekou Toure, ο Kwame Nkrumah, ο Toma Sankara ή ο Muammar Gaddafi.

ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΜΕΘΟΡΙΟΥ*

Ντάρια Ντούγκινα

Η παρούσα απομαγνητοφωνημένη διάλεξη έλαβε χώρα στη θερινή κατασκήνωση της Ευρασιατικής Ένωσης Νέων το έτος 2022. Η ηχογράφηση της διάλεξης είναι διαθέσιμη εδώ.

Για τη Μεταφυσική της Μεθορίου

Ντάρια Ντούγκινα (Πλατόνοβα): Αγαπητοί φίλοι, επιτρέψτε μου να συστηθώ. Όσοι από εσάς δεν με γνωρίζετε από κοντά, έχετε την ευκαιρία να με γνωρίσετε. Το όνομά μου είναι Ντάρια Πλατόνοβα. Είμαι πολιτική παρατηρήτρια του Διεθνούς Ευρασιατικού Κινήματος. Είμαι πτυχιούχος φιλόσοφος, ακριβέστερα, ιστορικός της φιλοσοφίας. Διεξήγαγα έρευνα σχετικά με τον πολιτικό νεοπλατωνισμό του ΧΧΙ αιώνα. Η ομιλία μου θα είναι αφιερωμένη σε ένα μάλλον φλέγον ζήτημα. Οι υγιείς και αφυπνισμένοι άνθρωποι το σκέφτονται όχι τους τελευταίους έξι μήνες, αλλά για τουλάχιστον 8 χρόνια τώρα. Και όποιος είναι μεγαλύτερος από εμένα, στην πραγματικότητα, σκέφτεται αυτό το θέμα εδώ και 30 ή και 40 χρόνια. Σήμερα, βλέπω τέτοιους ανθρώπους μεταξύ των ομιλητών μας, των προσκεκλημένων και των VIP συμμετεχόντων στην Ευρασιατική μας κατασκήνωση.

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με το ζήτημα της μεθορίου. Μιλώντας για τη Νοβορόσια, για τα νέα ρωσικά εδάφη, για το τι συμβαίνει στη Ρωσία αυτές τις μέρες και πώς η αυτοκρατορία μας επεκτείνεται ή "αναπνέει", μας λείπει η κατανόηση της περιοχής στην οποία εισερχόμαστε. Φαίνεται ότι όλα είναι ξεκάθαρα. Η Νοβορόσια, σίγουρα, είναι μια αναγκαία εξέλιξη στη μάχη για τα ιδανικά και τις αξίες μας. Ωστόσο, δεν έχουμε κατανοήσει πλήρως τι είναι αυτή η περιοχή, ποιο είναι το οντολογικό της καθεστώς, τι μπορεί να μας δώσει, τι μας δίνει ήδη και αν είναι δευτερεύουσα, για παράδειγμα, σε σχέση με το κέντρο ή αντίστροφα, με τον πυρήνα. Θεωρώ σημαντικό να απαντήσω σε αυτά τα ερωτήματα, διότι τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα τώρα και η προσωπική μου εμπειρία από την επίσκεψή μου στο Ντονμπάς μου έδειξαν (μια πραγματικότητα) εντελώς διαφορετική από την κοινή άποψη της Μόσχας γι' αυτήν. Διαπίστωσα ότι αυτή η περιοχή μας παραδίδει ένα τεράστιο μάθημα. Δηλαδή, είναι η Νοβορόσια που τώρα μας διδάσκει να είμαστε μια αυτοκρατορία και μας παρέχει μια ταυτότητα. Η Νοβορόσια θέτει αυτή την πρόκληση, απαιτεί την αφύπνισή μας. Γι' αυτό πρέπει να κατανοήσουμε τη Νοβορόσια, να τη σκεφτούμε σοβαρά, να την αναλογιστούμε και να τη ζήσουμε.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗ «ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ» ΤΗΣ ΝΤΑΡΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΒΑ

Pavel Kiselev

Στη μνήμη της Daria Dugina, που δολοφονήθηκε από τους εχθρούς της Ρωσίας στις 20 Αυγούστου 2022.

"Ο υποτελής σκέφτεται τα σύνορα/άκρα. Ο Κύρι(αρχ)ος στα σύνορα/άκρα ",

Ντάρια Ντούγκινα

 

Στο Ευρασιατικό Σχολείο στις 13 Αυγούστου, η Dasha διάβασε την εργασία της "Η μεταφυσική των συνόρων". Κάποιοι Ευρασιάτες ή νέοι που φιλοδοξούσαν να γίνουν Ευρασιάτες, την είδαν και την άκουσαν για πρώτη και, προς μεγάλη τους λύπη, για τελευταία φορά. Η Ντάσα μιλούσε ζωντανά, δυναμικά και εύγλωττα, γεγονός που δεν θα μπορούσε να μην εντυπωσιάσει τους νέους που δεν είχαν μεγάλη διαφορά ηλικίας από τη Ντάσα. Η ξεκάθαρη σκέψη της, η ικανότητά της να διατυπώνει τα επιχειρήματά της και να μεταφέρει το μήνυμά της εύκολα στο ακροατήριο, δεδομένου ότι μια τέτοια ενέργεια και απίστευτη πειστικότητα προέρχεται από ένα νεαρό κορίτσι, επηρέασε θετικά τη δυναμική του σχολείου και ελπίζουμε ότι παρακίνησε επίσης πολλούς συμμετέχοντες να αφιερώσουν τη δύναμη και τη θέλησή τους στον κοινό μας σκοπό.

Ο τραγικός θάνατος της Ντάσα μια εβδομάδα αργότερα άφησε μια ανεξίτηλη πληγή στην ψυχή όλων μας - όσων τη γνωρίζαμε από κοντά, όσων βρισκόμασταν συνεχώς στο πλευρό της, όσων την ακούγαμε και εμπνεόμασταν από το θάρρος και την ενέργειά της. Και ο καθένας από εμάς που πληγωθήκαμε βαθιά από τον απροσδόκητο θάνατό της διατήρησε λίγο από αυτό το κουράγιο, αυτή την ενέργεια, για να εργαστεί μαζί μας στη μνήμη του αγγέλου μας, της Ντάρια, και να κρατήσει το λάβαρό της στη μάχη για τη νίκη.

Εγώ, από την πλευρά μου, ήθελα να γράψω αυτή την κριτική της έκθεσης της Ντάσα αμέσως μόλις επέστρεψα από το σχολείο - ήταν τόσο εντυπωσιακή και προκλητική. Εκείνη την εποχή, υπέθεσα ότι όλοι θα συνεργαζόμασταν συχνά με την Ντάσα στο πλαίσιο της Ευρασιατικής Ένωσης Νέων, ήθελα να γράψω αυτό το κείμενο αμέσως και να της το στείλω, να το συζητήσουμε και να πάρουμε κάποιες συμβουλές, αλλά τότε, όπως πάντα, βασίστηκα στο γεγονός ότι υπάρχει ακόμα αρκετός χρόνος, θα έχουμε χρόνο...

ΝΤΑΡΙΑ ΠΛΑΤΟΝΟΒΑ: Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ, ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΥΡΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ

Ντάρια Πλατόνοβα

Συνέντευξη στο Breizh-info.com

Breizh-info.com: Μπορείτε να συστηθείτε στους αναγνώστες μας; Δεν είναι μερικές φορές δύσκολο για εσάς να φέρετε το όνομα του Ντούγκιν και έτσι να σας παρομοιάζουν αναγκαστικά με τον πατέρα σας;

Darya Platonova: Αποφοίτησα από το τμήμα Ιστορίας της Φιλοσοφίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Η έρευνά μου επικεντρώθηκε στην πολιτική φιλοσοφία του ύστερου Νεοπλατωνισμού, ένα θέμα με άπειρο ενδιαφέρον. Ο κύριος άξονας της σκέψης στην πολιτική φιλοσοφία των ύστερων νεοπλατωνιστών είναι η ανάπτυξη της ιδέας της ομολογίας της ψυχής και του κράτους και της ύπαρξης μιας παρόμοιας τριπλής τάξης και στα δύο. Όπως στην ψυχή υπάρχουν τρεις βάσεις, έτσι και στο κράτος (και οι Πλατωνικοί περιγράφουν το ινδοευρωπαϊκό μοντέλο, που αργότερα θεωρητικοποιήθηκε τέλεια στο έργο του Dumezil) υπάρχουν επίσης τρεις τομείς - το μοντέλο αυτό εκδηλώνεται στην αρχαιότητα και στον Μεσαίωνα. Η υπαρξιακή και ψυχική κατανόηση της πολιτικής έχει πράγματι χαθεί κατά πολλούς τρόπους σήμερα, καθώς έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε την πολιτική μόνο ως τεχνική, αλλά ο Πλατωνισμός αποκαλύπτει μια βαθιά σύνδεση μεταξύ πολιτικών και ψυχικών διαδικασιών. Σήμερα υπάρχει επείγουσα ανάγκη να αποκατασταθεί μια σφαιρική θεώρηση των πολιτικών διαδικασιών, δηλαδή να εξεταστεί η "υπαρξιακή πολιτική".

Έχω την τιμή να βρίσκομαι στο ίδιο καράβι με τον πατέρα μου (στο ίδιο υπαρξιακό πλοίο), όντας κόρη ενός μεγάλου μελετητή της Παράδοσης, συγγραφέα του 24τομου έργου Νοομαχία ("πόλεμοι του νου" - ανάλυση μέσα από τους τρεις Λόγους όλων των πολιτισμών του κόσμου). Το γεγονός ότι βρισκόμαστε υπό καθεστώς κυρώσεων από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστραλία και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι επίσης ένδειξη ότι εμείς οι Ντούγκιν βρισκόμαστε στο δρόμο της αλήθειας στον αγώνα κατά της παγκοσμιοποίησης. Ως εκ τούτου, θα έλεγα ότι είναι τιμή μου να έχω γεννηθεί σε μια τέτοια οικογένεια.

Breizh-info.com: Μίλησέ μας για την τρέχουσα δουλειά σου.